gevormd

Nee, nee, dit heeft niets te maken met het bezoek van Barack Obama aan Europa. (Hoewel ik heel erg blij met de ontwapening initiatief, zolang er geen tactische waarschuwing.)
Het was niet tot ik val van de fiets. Mooi dom, kan als je niet met je voeten blijven op de pedalen. Ik dacht altijd dat ik kon gaan. Aangezien ik al tientallen jaren van mijn leven in het zadel ben, met de mountainbike kruis gegurkt op de Balearen en de Harz bergen zijn hoog en onvermijdelijk weer uit - allemaal zonder gehad ernstige ongevallen. En nu rijd ik 623 meter naar net wat reinzureichen, alle in het gebied Hamburg zonder de juiste plaats uitdagingen, en schuif van de pedalen. En zelfs de meest snuggere, dat ik met mijn voet verhake, dus het kan niet voor steun. Einde van het verhaal: Ik stel voor aan de zijkant van het voertuig, zoals een bloem zak, en remmen met mijn borst en schouder. Goed om te notitie kunt u doen, maar waarom zijn er remmen? De vraag die ik vroeg me af in een fractie van een seconde, nog voordat ik netjes geopend op het asfalt. Naast het - achteraf - zoals een triviale vraag liep van mijn vorige leven als een korte film voor het innerlijk oog. Alle skeletten in de kast, alle zonden van de jeugd, alle momenten van geluk, Dorothea, met wie ik heb tegen gespeeld in de elementaire gedragsregels, hoewel ze een meisje was, de geboorte van mijn kinderen, het kloppen van mijn vrouw op mijn rug op onze eerste date (omdat, voorafgaand aan opwinding wist niet of ze mij aanvallen en kus of liever moet zoeken naar de grootte) - ja, zelfs de bruiloft klokken ik moet hebben gehoord, maar het kan ook zijn effecten van de impact.
De eerste vraag van mijn vrouw was het niet, of het nu goed met mij of als ik hulp nodig, maar: "Heeft iemand je gezien? Zo ja anders is gênant, als dat de ronde doet! "[Ik hou van je hoe dan ook.]

Om het helemaal had een van de vrienden van mijn zoons verjaardag. (Een feit dat niet is inderdaad zorgen te maken en te blijven spannend en niet over het geheel overbodig.) Nieuwe schaatsen kreeg hij, maar nog steeds met hem, niet andersom. Ik stak zijn hand uit, net als de een net zo krachtig als een zorgzame huisvader, maar de koelte van een zeven-gen-jarige jongen is niet compatibel met zulke gebaren. En zo de keten van ongelukkige gebeurtenissen op hun beloop. Roeien met de armen, maar ik geïnterpreteerd als een alarm signaal, maar niet Tom. Tuurlijk, een twee meter hoge cd-rek biedt schijnbare veiligheid, wanneer het lichaam wordt uit balans. Dit is helaas niet gekoppeld waren met Fischer op het moment van de bouw waarschijnlijk gewoon sluiten of er was een tekort aan grondstoffen - ook zij, de plank gingen (naar analogie van de wereldeconomie) met de jonge man in een neerwaartse spiraal. Deze keer was voor de film van mijn leven in het oog van de geest is geen tijd, totdat ik in een cd-en bloempot regen, dan een hoek van het meubilair was in mijn voorhoofd. Nou ja, je zegt, kan je doen, maar je doet het niet. Ook heb ik met u eens. De handicap van de fiets crash verhinderd dat er een snelle en adequate reactie. Snelle bewegingen en beschermende reflexen waren dan ook niet mijn ding. Zoals geschreven door Cindy Wiese blog nog zo goed:

"Oh my, zo veel dat niet eens in je leven * gg *"

Dat is niets meer toe te voegen, denk ik. Behalve misschien een kleine foto van de gehavende wenkbrauw bloggers, kleine klemmen geleverd door mevrouw fachfraulich die ervaren chirurgisch verpleegkundige is.

8 Reacties op "The Black Weekend"