gevormd

Leon. Op een mooie naam. Maar als je luistert naar eeuwig, de live-lange dag, het wordt saai. We hebben een Leon in de buurt. En Leon heeft een broer die worstelt net de puberteit als gevolg van zijn stem brak. Leon is het kleine broertje, de grote is de onbetwiste leider.

"Leeeeooooon, kom hier." "Hey. Leeeeeoooon, luister, je Spacken. "" Leeeeoooon Man, kijk hier eens. Leeeeoooon, geen shit nu. Leeeeooooon. "

Vandaag zat ik in de vroege middag op het balkon en werkte op de computer. Leon en zijn broer hebben net vakantie in Hamburg, is er zoiets als meivakantie. Ik heb geteld dat eigenlijk wel een half uur, maar ik stopte na 12 minuten. Bijna elke zin begint met "Leon", en de meest beluisterde op die manier. Leon in de voorkant van het huis, zijn broer achter. (. Of vice versa) Tuurlijk, want je kunt noemen -, maar u niet. Leon's broer doet het toch. Ook in het appartement, met schuine ramen en balkondeuren open, altijd met de geruststellende geluid van de stem gebarsten stem en worden op grote schaal gehoord. Gedachten gehoord verwoestende.

In de 12 minuten die ik zou kunnen toevoegen aan mijn lijst 44 lijnen. Toen was ik moe. Leon's broer, heeft alle verwachtingen overtroffen. Maar het past in de buurt. De Do - re - mi - fa - sol - la - / Pluto 's buurt. Maar je hebt ook bepalend voor een dergelijk recht? Ja, en een of andere manier zijn we ook deel uit van deze gemeenschap doel. Zijn buren, kun je maar zelden kiezen. Wie weet, ontdek welke kenmerken u met ons (en bloggen) misschien ...